Bujaria e Profetit Muhamed (s.a.s.) gjatë muajit të Ramazanit

download.jpg

Ibn Abasi (r.a) ka transmetuar: “I Dërguari i Allahut ishte njeriu më bujar. Bujaria e tij arrinte kulmin gjatë muajit të Ramazanit, teksa Xhibrili (a.s) e vizitonte atë dhe i lexonte atij Kuranin. Gjatë kësaj periudhe, bujaria e tij ishte me e shpejtë sesa era që lajmëron për ardhjen e shiut.” (Muttefekun alejhi)

Çfarë mësojmë nga këto fjalë:

  1. Profeti (a.s) ishte njeriu më bujar.
  2. Bujaria e Profetit (a.s) dyfishohej në muajin e Ramazanit.
  3. Vizita e njerëzve të devotshëm dhe leximi i Kuranit në Ramazan janë vepra që na mundësojnë të fitojmë shumë sevape.
  4. Është e pëlqyeshme që të lexohet Kurani më tepër se zakonisht gjatë muajit të Ramazanit.

Të agjërosh si Profeti Muhamed (s.a.s)

shutterstock_342224195.jpg

Dyert e mëshirës janë hapur

“Kur vjen muaji i Ramazanit, hapen dyert e Xhenetit, mbyllen dyert e Xhehenemit dhe djajtë prangosen.”

-Hy syfyr para fillimit të agimit

“Hani syfyr sepse ka begati në të.”

-Shmangu nga gënjeshtrat dhe veprimet e pahijshme

“Kush nuk e braktis gënjeshtrën dhe punën me të, Allahu s’ka nevojë që ai njeri të braktisë ushqimin dhe pijen.”

-Nxito në çeljen e iftarit

“Njerëzit do të vazhdojnë të jenë në rrugën e drejtë, përderisa nxitojnë në çeljen e iftarit.”

-Hape iftarin me hurma ose ujë

“Kur dikush prej jush dëshiron të çelë iftarin, le ta çelë atë me hurma. Nëse nuk gjen dot hurma, atëherë le ta çelë me ujë, sepse ai është një mjet pastrimi.”

-Siguroji ushqim njerëzve për të hapur iftarin e tyre

“Kushdo i siguron ushqim një agjëruesi për të hapur iftarin e tij, do të marrë shpërblim po të njëjtë sa ai, pa iu pakësuar asgjë nga shpërblimi i këtij të fundit.”

-Shtoje bamirësinë tënde këtë muaj

“Profeti (a.s) ishte njeriu më bujar dhe bujaria e tij arrinte kulmin në muajin e Ramazanit kur ai takonte Xhebrailin (a.s). Ai e takonte atë çdo natë të Ramazanit deri në fund të tij.”

-Kaloi netët në adhurim

“Profeti (a.s) tregoi një përkushtim të veçantë në adhurim për sa i përket 10 netëve të fundit të Ramazanit. Këtë përkushtim nuk e kishte treguar në asnjë kohë tjetër të vitit.”

-Kalo më tepër kohë me Kuranin

“Xhebraili (a.s) e takonte atë çdo natë të Ramazanit, në mënyrë që të lexonin së bashku Kuranin…”

Këpucët e Profetit (s.a.s.)

hz.peygamberin_terlikleri.jpg

Në jetën e Profetit tonë të nderuar, janë të dukshme edhe këpucët e tij të thjeshta. Katade (r.a.) pyeti shërbëtorin e Profetit paqja qoftë mbi të! Enesin (r.a.):

“Si ishin këpucët e Profetit?”

“Këpucët e tij ishin me dy rripa. Njëri rrip ndante gishtin e madh nga gishti anash. Tjetri kalonte nga gishti i mesit dhe e ndante atë me gishtin pas tij.[1] Ndërsa në transmetimin e Ibn Abasit (r.a.) ai na tregon se këpucët e Profetit përmbanin dy lidhëse. Isa ibn Tahman thotë: “Enesi nxori këpucët e Profetit. Nuk kishte asnjë qime mbi to. Këto këpucë kishin dy lidhëse.”[2]

Përveç kësaj, ruajtja e ndonjë veshjeje të Profetit pas vdekjes së Tij nga Enesi (r.a.) bëhej për të ruajtur kujtimin dhe mbarësinë.

Abdullah ibn Omerit, njëri nga shokët e Profetit, i frymëzuar të vepronte si Ai, Ubejd ibn Xhurejxh, i tha:

“Ti vesh këpucë pa qime.”

“Unë kam parë Profetin të vishte këpucë pa qime. Madje kur merrte abdest, vishte këto këpucë kur i kishte këmbët ende të lagura”, iu përgjigj ai.

Ibn Omeri thotë: “Edhe unë kam dëshirë t’i vesh këto këpucë në shenjë afërsie me Profetin.[3]

Në lidhje me llojin e këpucëve ,transmetohet nga Amr ibn Hurejsi (r.a.) i cili thotë:

“Unë e kam parë Profetin paqja qoftë mbi të! duke falur namaz me këpucë të qepura me dy shtresa lëkure.”[4]

Profeti ynë ndalon veshjen e një këpuce të vetme. Hadithi i transmetuar nga Ebu Hurejre është ky: Profeti ynë thotë:

“Asnjëri prej jush të mos ecë me një këpucë. Ose t’i veshë të dyja ose t’i heqë të dyja.”[5] Arsyeja e një paralajmërimi të tillë është: Një njeri i cili shëtit me një çorape ose me një këpucë, mund të konsiderohet një njeri i dobët nga aftësitë mendore. Përveç kësaj, ky ekuilibër duhet të ruhet nga pikëpamja e natyrshmërisë mes organeve.

Kur veshim këpucët, duhet të fillojmë me këmbën e djathtë, kur i heqim, duhet të fillojmë me të majtën. Kemi dhe një hadith tjetër nga Ebu Hurejre (r.a.): “Secili prej jush le të veshë këpucët duke filluar me këmbën e djathtë. Ndërsa kur t’i heqë le të fillojë me këmbën e majtë.”[6] Ndoshta hadithi që do të parashtrojmë tani do të tregojë se Ai nuk ka dashur t’i sjellë vështirësi umetit të Tij. Nëna e besimtarëve, Aishja (r.a.) thotë: “Profeti me aq sa mundte, pëlqente të përdortë të djathtën dhe të fillonte me të djathtën. Kështu vepronte kur krihte flokët, përdorte këpucët dhe merrte abdest.”[7]

Një çështje për të cilën Profeti është përpjekur shumë, kërkohet respekti dhe bindja nga umeti i tij. Meqë ai e ka nisur nga e djathta si krehjen e flokëve, marrjen e abdesit dhe veshjen e këpucëve, atëherë nga pikëpamja e respektit ndaj sunetit të Profetit, umeti i Tij duhet t’i bindet dhe ta zbatojë.

[1]Buhari, 5/220; Ebu Davudi, 2/467; Tirmidhiu, 4/247.

[2]Buhari, 3/1131.

3]Buhari, 1/73; Ebu Davudi, 1/550; Ahmed b. Hanbel, 2/66.

[4]Ahmed b. Hanbel, 5/58; Ebu Ja’la, Musned, 3/46; Tirmidhiu, Shemail, 84.

[5]Muvatta, 2/916; Bejhaki, 2/432.

[6]Buhari, 5/2200; Tirmidhiu, 2/244.

[7]Buhari, 1/74, 1/165, 2057.

 

Mestet e Profetit Muhamed (s.a.s.)

44913.jpg

Duket qartë që Profeti gjatë viteve të jetës ka bërë një jetë të thjeshtë. Kjo është pasqyruar edhe tek mestet e tij. Hadithi i transmetuar nga Burejde, është një argument për këtë. Ai thotë: “Nexhashiu i dhuroi Profetit dy meste të zeza, të pazbukuruara dhe të paqëndisura. Profeti i veshi ato, mori abdest dhe u dha mes’h sipër.

Emri i mbretit të Habeshit, Nexhashit, atij që i dërgoi dhuratën, ishte ‘As’hame[1] Kur ky njeri vdiq, Profeti tha:

“Sot në Habesh vdiq një rob i mirë. Të ngrihemi dhe t’i falim namazin e xhenazes.”[2]

Edhe Dihjetul Kelbi i ka dhuruar meste Profetit. Profeti paqja qoftë mbi të! i ka veshur këto meste derisa janë vjetruar.[3]

Në librat e hadithit tregohet një ngjarje e tillë. Profeti paqja qoftë mbi të! një ditë shkon poshtë një peme për nevoja personale. I heq mestet e bekuara dhe i vendos në tokë. Ndërkohë që kishte marrë abdest dhe po vishte njërin prej mesteve, një zog nga lart ia merr mestin tjetër me sqep dhe fluturon lart. Pastaj zogu e ktheu mbrapsht mestin. Nga brenda doli një gjarpër. Pas kësaj, Profeti u shpreh kështu: “Zoti im! Kërkoj mbrojtje prej Teje nga e keqja e krijesave që ecin me dy këmbë, me katër këmbë dhe ato që zvarriten.”[4]

[1]Buhari, 1/443.

[2]Buhari, 1/420, 443, 447.

[3]Tirmidhiu, 4/240.

[4]Taberani, Muxhemul-Evsat, 9/121; Hejsemi, Mexhmeuz-Zevaid, 1/121.

 

scroll to top